69v: Ott.lat.1210 — «Tristia non equide(m) Parcaru(m)
- Resource type:
- Annotation
- Manuscript:
- Ott.lat.1210
- Annotation text:
«Tristia non equide(m) Parcaru(m) stamina» dixit.
- Section:
- 1r-124v Lucanus, Marcus Annaeus: De bello civili
Other annotations on this folio
a carolina corretta nell’interlineo da altra mano su a aperta visigotica
-u(m) corretto da un’altra mano con inchiostro più scuro.
-h- aggiunta nell’interlineo.
Così nel codice s’intenda Sit.
La mano, che corregge in carolina la a al r. 6, ha aggiunto nell’interlineo il secondo quis.
La prima -s- è tracciata su precedente c.
ti- correzione forse su u.
-x- corretto da s con l’aggiunta di un tratto obliquo discendente da sinistra a destra.
Nel codice Fortunam con -m parzialmente erasa.
Così nel codice, s’intenda Voltus.
Si noti la decadenza e la pesantezza delle forme: h, m e n hanno sempre l’ultimo tratto ripiegato verso l’esterno.
L’abbreviazione per -us è sempre ondulata.
Come segno abbreviativo si trova la lineetta soprascritta sormontata da un punto. Nella scrittura visigotica tuttavia, possono trovarsi anche la lineetta semplice oppure i due punti (f. 70r, r. 21 unđ la lineetta interseca il tratto verticale della d e r. 19).
Artib(us) Hemoniis; tali tua membra sepulchro,
Talibus exuram Stigio cum carmine silvis,
Ut nullos cantata magos exaudiat umbra.
Si tantu(m) vixisse iterum, nęc verba nec herbę
Audebunt longe somnum tibi solvere Lethes
A me morte data. Tripodas vatesq(ue) deor(um)
Sors obscura decet: certus discedat, ab umbris
Quisquis vera petit dureq(ue) oracula mortis
Fortis adit. Ne parce, precor: da nomina reb(us),
Da loca, da voce(m), qua mecum fata loquantur.
Addidit et carmen, quo, quicquid consulit umbra(m),
Scire dedit. Mextum fletu manante cadaver
«Aspexi tacitę revocatus ab aggere ripę;
Quo tam(en) e cunctis michi noscere contigit umbris:
Effera Romanos agitat discordia manes,
Impiaq(ue) inferna(m) ruperunt arma quietem.
Elisias alii sedes ac Tartara mesta
Diversi liquere duces; quid fata pararent
Hii fecere pala(m). Tristis felicib(us) umbris
Vultus erat; vidi Detios, natumq(ue) patremq(ue),
Lustrales bellis animas, flentemq(ue) Camillum
Et Curios, Silla(m) de te, Fortuna, querente(m).
Deplorat Lybicis peritura(m) Scipio terris
Infausta(m) sobole(m); maior Carthaginis hostis
Non servituri meręt Cato fata nepotis;
Solu(m) te, consul depulsis prime tyrannis,
Brute, pias inter gaudente(m) vidim(us) umbras.
Abruptis Catilina minax fractisq(ue) catenis
Exultat Mariiq(ue) truces nudiq(ue) Cethegi.