intelligam(us), in quo su(n)t sidera, s(i)v(e) fixa s(i)v(e) errantia, sed
priora, et non ascendent sup(er) cor, s(ed) gaudebitis et exul
tis gl(or)iam suo mo(do) c(on)sequatur. Et hinc e(st) q(uod) d(icitu)r Apoc. XXI,
avi celos novos et t(er)ram nova(m), et no(n) eru(n)t i(n) memoria
final(ite)r disponetur p(er) c(on)gruentia(m) ad ho(min)is statu(m); ho(m)ines
vidi celu(m) novu(m) et t(er)ram novam, et Ysa, LXV, ego crea
no(n) aut(em) solu(m) a corrupt(i)o(n)e lib(er)abu(n)tur, s(ed) et(iam) gl(or)ia induen
spe(ci)es inditas stati(m) possu(n)t in c(on)te(m)pl(ati)o(ne)m v(er)i(ta)tis p(er)veni(re).
tur ut ex d(i)c(t)is p(atet), o(po)r(tet) q(uod) et(iam) c(re)atura corp(or)al(is) q(uan)dam cl(ar)ita
Explicit IIII lib(er) et et(iam) totalis tractatus de fide ca
tabitis usque in sempiternum. Amen.
p(ost)q(uam) resum(e)nt cor(pora) in r(esur)r(ectio)ne, i(m)mobilitate(m) volu(n)tatis
but(i)o er(it) in resu(m)pt(i)one corp(or)u(m) s(ecundum) q(uod) quid(am) i(m)passibilia
p(ro) hiis q(uae) h(om)o i(n) vita gerit una s(ecundum) a(n)i(m)am, q(uam) aliq(ui)s
Desiderat(ur) ut ult(imu)s finis. Substantiae separate scilicet ang(e)li p(ro)pinq(ui)
a(n)i(m)e quia no(n) indigent acqui(re)re sci(en)ti(am) ex sensib(us) ne(que)
mob(i)l(ite)r i(n) eo p(er)manseru(n)t. Non e(st) t(ame)n estima(n)d(um) q(uod) a(n)i(m)e,
p(er)cipit stati(m) cu(m) a(n)i(m)a fu(er)it a cor(por)e sep(ar)ata, alia v(er)o retr
p(er)veni(re) ra(tio)cinando de p(ri)nci(pi)is ad c(on)cl(usi)ones sic(ut) a(n)i(m)e sed p(er)
amittu(n)t s(ed) in ea p(er)severa(n)t: q(uia) ut sup(ra) d(i)c(tu)m e(st) cor(pora) i(n)
Ex p(rae)missis (i)g(itur) apparet q(uod) duplex e(st) retributio
Et id stati(m) debito fini vel indebito adheseru(n)t, in
tholica con(tra) gentiles a fr(at)e homa de Aquino edit(us)
m(er)ueru(n)t. Et q(uia) Chr(istu)s sua hu(m)anitate s(e)c(un)d(um) q(uam) passus e(st)
et resurrex(it) nob(is) r(esur)r(ecti)one(m) et vita(m) et(er)nam prom(er)uit, sibi co(m)
b(i)lia. Et p(rima) quid(em) retribut(i)o singillati(m) fit sing(u)lis, s(ecundum)
singul(is) q(ua)ntu(m) ad a(n)i(m)am redd(itu)r pena vel p(re)mium aliud
ores su(n)t s(e)c(un)d(um) n(atura)m in qua c(re)antur ultime p(er)f(e)ctioni q(uam)
r(esur)r(ecti)one dispone(n)tur s(ecundum) exigentia(m) a(n)i(m)e, non aut(em) a(n)i(m)e i(m)
e(st) c(ommun)e s(e)c(un)d(um) q(uod) q(ua)ntu(m) ad a(n)i(m)am et cor(pus) reddetur om(n)ib(us) si(mu)l q(uod)
q(uod) di(vi)sim sing(u)li moriu(n)tur. Sec(un)da aut(em) ret(ri)b(uti)o si(mu)l o(mn)ib(us)
et glo(rio)sa cor(pora), q(ui)dam v(er)o passib(i)lia resume(n)t et igno
tur. Un(de) et(iam) Ch(ristu)s i(n) forma hu(m)anitatis iudicabit q(ua)m
bo(n)is poterit videri. Iudiciu(m) aut(em) a(n)i(m)ar(um) q(uia) de invisibi
mutabu(n)tur p(er) corp(or)a. C(apita) LXXXXV. De finali iudic(i)o
ciu(m) e(ss)e p(ro)port(i)onale hiis de quib(us) iudicatur. Et quia
nitatis ei(us) bonos facit ut in tertio e(st) o(ste)nsu(m). un(de) a solis
rit. Nec(ess)e e(st) (er)go dupl(e)x e(ss)e iudiciu(m), unu(m) quo divisim
v(e)l puniunt(ur). p(ro)p(ter)ea de ea d(icitu)r Io. V. potestate(m) dedit
petit i(llu)d co(mmun)e iudiciu(m) quo resurg(e)ntes v(e)l p(re)miantur
div(er)sa reddu(n)tur: s(ecundum) div(er)sitate(m) m(er)itor(um) iudiciu(m) req(u)i
iudic(i)o auctoritate(m) h(ab)eat iudicandi, iudicab(un)t t(ame)n
suo t(er)mino c(on)stituetur. quia v(er)o om(n)ia cor(pora)lia su(n)t quo
heseru(n)t, scilicet ap(osto)li, q(uibus) d(i)c(tu)m e(st), M(a)t. XIX. vos qui secuti es
simul cu(m) Chr(ist)o vel(u)d iudicis assessores, qui ei p(re) cet(er)is ad
lib(us) e(st) i(n)visib(i)l(ite)r agitur. Licet aut(em) Chr(istu)s i(n) illo finali
Peracto (i)g(itur) finali iudi C(apita). LXXXXVI De statu mu(n)
c(i)o. n(atur)a hu(m)ana total(ite)r i(n)di post iudicium
nerat(i)o et corrupt(i)o, o(po)r(tet) q(uod) et(iam) motus celi cesset. Et p(ro)p(ter) d(icitu)r A
et corrupt(i)onis status. Et h(oc) dicit ap(ostol)us, Ro. VIII, q(uod) ip(s)a c(re)a