103v: Vat.lat.5951 — ita factu(m): calcitis, malocoriu(m),
- Resource type:
- Annotation
- Manuscript:
- Vat.lat.5951
- Annotation text:
ita factu(m): calcitis, malocoriu(m), squama aeris excipiuntur fico pin
- Section:
- 1r-155v Celsus, Aulus Cornelius: De medicina
Other annotations on this folio
L’aspirazione aggiunta sopra la o- informa di spirito aspro.
Nel codice excide, du(m).
Così nel codice, con cediglia sotto la e finale.
Così nel codice, per un fraintendimento del copista che non ha letto victus.
La cediglia sembrerebbe aggiunta da un’altra mano, a giudicare dalla tonalità dell’inchiostro.
La a ha la forma di due c accostate e a volte si presenta chiusa; altre volte ha la forma tipica della carolina.
Prima di -dis è la rasura di una lettera.
La c è semplice.
La e si presenta raramente nella forma crestata.
La t è sia nella forma normale che con l’occhiello.
Si mette in evidenza l'utilizzo della punteggiatura, simile a quello fatto nella beneventana.
Si mette in evidenza il nesso ri.
Il trattino indica un’abbreviazione generica, in particolare in questi casi per –m sia finale sia all’interno di parola.
Un segno simile ad un punto e virgola ( ; ) sta per -us o per -ue.
Nel margine sinistro una mano posteriore ha annotato istud min(us)|habet(ur).
Titoli ed incipit in onciale vergate in inchiostro nero: le lettre con tratti curvilinei presentano gli occhielli riempiti in inchiostro rosso mentre le lettere prive di tratti curvi presentano quelli verticali evidenziati con inchiostro dello stesso colore. Lettera Q iniziale di forma curiale.
Era scritto aquam|adefacto; è stata erasa la -m in fine di rigo e aggiunta invece prima di adefacto.
Tra secu(n)- e -da è uno spazio bianco dovuto a un fallo della pergamena.
Abbreviazione per super con il tratto verticale della p tagliato da un trattino orizzontale.
gui leniter cocta ex melle; aut chartę co(m)bustę, auripigmenti, sul
puris igne(m) non experti par modus cerato miscetur ex myrteo fac
to: aut erugines rosae p(ortiones) XI, squamę p(ortiones) XII mellis cyato coguntur;
aut pares portiones miscentur saxis chalcis, chalcitidis, auri
pigmenti. Quidquid horu(m) impositu(m) est, tegendu(m) linteolo aqua
madefacto est. Tertio die digitus fere solvendus, et, si quid aridi est,
iteru(m) excidendu(m), similisquę adhibenda curatio est. Si non vincitur,
purgandu(m) est scarpello; tenuib(us)que ferramentis adurendu(m), est,
sicut reliqua usta, curandu(m) est. At, ubi scabri ungues sunt, circu(m)
aperiri debent, correptisq(ue) contegi: tu(m) sup(er) eos ex hac co(m)positione
aeque inponis: sandaracae, sulpuris, sing(ulorum) p(ortiones) XII, nitri, auripigmen
ti, sing(ulorum) XIIII, resinae liquidae p(ortiones) XVIII tertioque id die resol
vendu(m) est. Sub quo medicamento vitiosi ungues cadunt, et in eoru(m)
locu(m) meliores renascuntur.
ARTIUM A(URELII) CORNELI CELSI
LIBER VI EXPLICIT
INCIPIT LIBER VII FELICIT(ER)
QUE ADMODU(M) MANU VIRENTUR ABSCESSUS FISTU
la in capite, et quidquid manu curandu(m) est, in oculis, narib(us),
aurib(us), ore, cervice, ventre, naturalib(us), cruri(bus), brachiis, digitis.
Tercia(m) esse medicinae parte(m), quae manu curet, et vulgo notu(m), et
a me propositu(m) est. Ea non quidem medicamenta adq(ue) vicius ra
tione(m) omittit; sed manu quidem plurimu(m) praestatę sunt; quę eius
effectus inter om(ne)s medicinę partes evidentissimus. Siquidem in
morbis cu(m) multu(m) fortuna conferat, eademq(ue) sepe salutaria, sae
pe vana sint; potest dubitari secu(n)da valetudo medicinae, an