Così nel codice: s’intenda subit.
altus in studis, quo deinde gradu
uit caelestium praemia laudum
Così nel codice: s’intenda teste.
Cessare vixerat armís. Ut ita
mundi; nam pater meritís sub
quo famulae debeo munera sacra
Caratteristica è la legatura et, con la forma peculiare della t.
domus uel quid genus et quibus
Così nel codice: s’intenda qui.
hunc etiam oris obsequio caelebra
Le legature mostrano uno sviluppo indipendente da quelle del continente. La seconda lettera pende sotto il rigo, in particolare la i.
vota novas, quae me solempnia
velud ille patrum venerabilis Isac
dies trudendo fugit diem
tram, simul omnia dona Chr(ist)i petens,
Così nel codice: s’intenda orsis.
carcere poenas quas confesor subiit
et rotat orbem; praetereunt om
quo milia gaudent innumeri popu
rore poli natum et terrae bene
abiit et venit aetas; cuncta
dedicata in D(omi)no Ie(s)u Chr(ist)o sum deditus;
Così nel codice: s’intenda errare.
testae capis. Sub istis Maximus horis
Felicemque suum revocans: capitu(l)a
Così nel codice: s’intenda vobis.
aeternosq(ue) dies et magni honoris.
quoque, dixit, muneris, ó mi nate,
li, quo me specialia tangunt gaudia,
mihi nascere, toto et exobtata dies
dixit opimo Felicem Chr(ist)o sic Maximus
Felicis amanti inponit capiti dex
patrias servare vias per divia
poscis munera natalem refferens,
vicem, quam me tibi iusit reddere
diximus et protulerat; has
erit Chr(ist)o seruire perenni quam
Così nel codice: s’intenda domum.
perpetuisque opibus, quas et modo
La p ha l’occhiello aperto.
quam tempore summoto incolomem
lis redimivit, honore coronae
compossitum, qui tè mihi iusit ad
Locopletens corretto in locopletans (per locupletans) con -a- aggiunta nell’interlineo.
dicens et locopletens inmarciscibi
nobis d(omi)no sub iudice reddas, quo nunc
et causas meritorum, e quib(us) obten
linguae Felici libare meo, cui mente
Iam priores hos primus nobis liber
est mihi. Dicam igitur merita
esse depossito, tum deinde sacram
La i in legatura con s somiglia ad una fi, in legatura con t somiglia ad una c accostata ad un’asta obliqua.
cernimus, auxit.
ne kint.
nia s(an)c(t)orum gloria durat in Chr(ist)o,
occurrerunt ei pu(er)i p(ro)phetar(um) ip(su)m cum gloria et
ore paterno ore et apostolico bene
Tempora temporibus subeunt,
p(ro)pheta significat Chr(istu)m quem venie(n)tem i(n) Ih(e)r(usa)l(e)m
in die Palmar(um) pu(er)i Hebreorum cum magna gl(ori)a
Legitur in tercio libro Regum, cap(itu)lo s(e)c(un)do,
ipse. Tandem igitur, revoluta dies,
aedidit actus martiris, unde
qui cuncta novat, dum permanet
Man liest in dem dritten Konige buch, an de(m)
honore recipientes et laudantes. Helyseus enim
andern capitele, do Helyseus wieder qua(m)
geyn Ihericho, do gingen eme engegen der pro
Zacharias: Er sal arm siczen uff eyner eselin
q(uod) cum Heliseus rev(er)teretur ad civitatem
lobe. Helyseus bedudet Chr(istu)m, den uff den palmadag
pheten sone und enphingen en emit ere un(d) mit
tur carmine David. David.
V(ersus): Hostem qui stravit lauda
eren und mit lobe.
Die dochter von Syon sullen
David der den vient erslug
men Hebreorum te laudat, Chr(ist)e,
dich mit gesange. V(ersus): Car
der iuden kinde enphingen zu Ih(e)r(usa)l(e)m mit grossen
Der wurt mit sange gelobit.
melich godes son. V(ersus): Gloria
Salomon: Get usz, ir dochter
dicentes: «B(e)n(e)dictus qui venit i(n) nomine D(omi)ni,
nate Dei, tibi co(n)venit hec Helesei.
Diesse ere Helisei ist dir beque
von Syon, und sehent den konig
bonorum.
Salomon.
Herre, die guden Iudden lobe(n)
eres cum tympanis et choris, ip(su)m gaudentes
nu sua; cui venienti de p(re)lio occurruerunt muli
Legitur in primo libro Regum, septi(m)o
Goleam, p(re)scidit caput eius et tulit illud i(n) ma
Ysaias: Das folk lobit mich mit gesa(n)ge,
decimo cap(itu)lo q(uod) cum David p(er)cussisset
receperunt in Ih(e)r(usa)l(e)m. David enim qui cu(m) gl(or)ia
Man liest in dem ersten Konige buch, an
fuit receptus i(n) Ih(e)r(usa)l(e)m sig(nifica)t Chr(istu)m, quem pueri
