All items in this exhibit.
sua virtute q(uod) eis ex p(ro)p(ri)a i(n)firmitate deest. Alia v(er)o a(nima)lia
Sic (i)g(itur) e(st) intell(ige)nd(um) q(uod) ap(ostolus) dic(it), I, Cor. VII, p(re)terit figu
alia el(ement)a maxi(m)e activu(m) e(st) ignis et corruptibiliu(m) c(on)sumpti; co(n)
celi cesset qua mo(vetur) et in aliis motu(m) ca(usa)t. Quia v(er)o int(er)
ra hui(us) m(un)di q(uia) h(ec) spec(ies) m(un)di q(uae) nu(n)c e(st) cessabit, s(u)b(stanti)a v(er)o rema
quoq(uo) mo(do) ad p(er)petuitate(m) aptitudi(n)em h(abe)nt Deo supple(n)te
tu(m) et p(ar)tem, nullo mo(do) i(n) illo i(n)corrupt(i)o(n)is statu remaneb(un)t.
et pla(n)te et cor(pora) mixta, q(uae) total(ite)r su(n)t corruptibilia, et s(e)c(un)d(um) to
ni res(er)vati in die iudicii, ut p(er) celos no(n) ip(su)m firmam(en)tu(m)
istos celos aereos t(er)re vicinos. Quia (i)g(itur) c(rea)tura cor(pora)l(is)
fect(i)one q(uam) locus iste incurrit ex h(ab)itatio(n)e p(e)cc(at)oru(m). Et h(oc) e(st) q(uo)d
d(icitu)r II, Pe, III, Celi qui nu(n)c su(n)t et t(er)ra eod(em) v(er)bo repo(s)iti su(n)t, ig
nem purgabit(ur), non solu(m) a corruptibili corp(or)ib(us), sed et(iam) ab in
fiet per igne(m). Et id(eo) s(ecundum) fidem ponitur q(uod) final(ite)r mu(n)dus p(er) ig
su(m)pt(i)o eorum q(ue) in futuro statu reman(er)e no(n) deb(e)nt, c(onveni)entissime
intelligam(us), in quo su(n)t sidera, s(i)v(e) fixa s(i)v(e) errantia, sed
priora, et non ascendent sup(er) cor, s(ed) gaudebitis et exul
tis gl(or)iam suo mo(do) c(on)sequatur. Et hinc e(st) q(uod) d(icitu)r Apoc. XXI,
avi celos novos et t(er)ram nova(m), et no(n) eru(n)t i(n) memoria
final(ite)r disponetur p(er) c(on)gruentia(m) ad ho(min)is statu(m); ho(m)ines
vidi celu(m) novu(m) et t(er)ram novam, et Ysa, LXV, ego crea
no(n) aut(em) solu(m) a corrupt(i)o(n)e lib(er)abu(n)tur, s(ed) et(iam) gl(or)ia induen
spe(ci)es inditas stati(m) possu(n)t in c(on)te(m)pl(ati)o(ne)m v(er)i(ta)tis p(er)veni(re).
tur ut ex d(i)c(t)is p(atet), o(po)r(tet) q(uod) et(iam) c(re)atura corp(or)al(is) q(uan)dam cl(ar)ita
Explicit IIII lib(er) et et(iam) totalis tractatus de fide ca
tabitis usque in sempiternum. Amen.
p(ost)q(uam) resum(e)nt cor(pora) in r(esur)r(ectio)ne, i(m)mobilitate(m) volu(n)tatis
but(i)o er(it) in resu(m)pt(i)one corp(or)u(m) s(ecundum) q(uod) quid(am) i(m)passibilia
p(ro) hiis q(uae) h(om)o i(n) vita gerit una s(ecundum) a(n)i(m)am, q(uam) aliq(ui)s
Desiderat(ur) ut ult(imu)s finis. Substantiae separate scilicet ang(e)li p(ro)pinq(ui)
a(n)i(m)e quia no(n) indigent acqui(re)re sci(en)ti(am) ex sensib(us) ne(que)
mob(i)l(ite)r i(n) eo p(er)manseru(n)t. Non e(st) t(ame)n estima(n)d(um) q(uod) a(n)i(m)e,
p(er)cipit stati(m) cu(m) a(n)i(m)a fu(er)it a cor(por)e sep(ar)ata, alia v(er)o retr
p(er)veni(re) ra(tio)cinando de p(ri)nci(pi)is ad c(on)cl(usi)ones sic(ut) a(n)i(m)e sed p(er)
amittu(n)t s(ed) in ea p(er)severa(n)t: q(uia) ut sup(ra) d(i)c(tu)m e(st) cor(pora) i(n)
Ex p(rae)missis (i)g(itur) apparet q(uod) duplex e(st) retributio
Et id stati(m) debito fini vel indebito adheseru(n)t, in
tholica con(tra) gentiles a fr(at)e homa de Aquino edit(us)
m(er)ueru(n)t. Et q(uia) Chr(istu)s sua hu(m)anitate s(e)c(un)d(um) q(uam) passus e(st)
et resurrex(it) nob(is) r(esur)r(ecti)one(m) et vita(m) et(er)nam prom(er)uit, sibi co(m)
b(i)lia. Et p(rima) quid(em) retribut(i)o singillati(m) fit sing(u)lis, s(ecundum)
singul(is) q(ua)ntu(m) ad a(n)i(m)am redd(itu)r pena vel p(re)mium aliud
ores su(n)t s(e)c(un)d(um) n(atura)m in qua c(re)antur ultime p(er)f(e)ctioni q(uam)
r(esur)r(ecti)one dispone(n)tur s(ecundum) exigentia(m) a(n)i(m)e, non aut(em) a(n)i(m)e i(m)
e(st) c(ommun)e s(e)c(un)d(um) q(uod) q(ua)ntu(m) ad a(n)i(m)am et cor(pus) reddetur om(n)ib(us) si(mu)l q(uod)
q(uod) di(vi)sim sing(u)li moriu(n)tur. Sec(un)da aut(em) ret(ri)b(uti)o si(mu)l o(mn)ib(us)
et glo(rio)sa cor(pora), q(ui)dam v(er)o passib(i)lia resume(n)t et igno
tur. Un(de) et(iam) Ch(ristu)s i(n) forma hu(m)anitatis iudicabit q(ua)m
bo(n)is poterit videri. Iudiciu(m) aut(em) a(n)i(m)ar(um) q(uia) de invisibi
mutabu(n)tur p(er) corp(or)a. C(apita) LXXXXV. De finali iudic(i)o
ciu(m) e(ss)e p(ro)port(i)onale hiis de quib(us) iudicatur. Et quia
nitatis ei(us) bonos facit ut in tertio e(st) o(ste)nsu(m). un(de) a solis
rit. Nec(ess)e e(st) (er)go dupl(e)x e(ss)e iudiciu(m), unu(m) quo divisim
v(e)l puniunt(ur). p(ro)p(ter)ea de ea d(icitu)r Io. V. potestate(m) dedit
petit i(llu)d co(mmun)e iudiciu(m) quo resurg(e)ntes v(e)l p(re)miantur
div(er)sa reddu(n)tur: s(ecundum) div(er)sitate(m) m(er)itor(um) iudiciu(m) req(u)i
iudic(i)o auctoritate(m) h(ab)eat iudicandi, iudicab(un)t t(ame)n
suo t(er)mino c(on)stituetur. quia v(er)o om(n)ia cor(pora)lia su(n)t quo
heseru(n)t, scilicet ap(osto)li, q(uibus) d(i)c(tu)m e(st), M(a)t. XIX. vos qui secuti es
simul cu(m) Chr(ist)o vel(u)d iudicis assessores, qui ei p(re) cet(er)is ad
lib(us) e(st) i(n)visib(i)l(ite)r agitur. Licet aut(em) Chr(istu)s i(n) illo finali
Peracto (i)g(itur) finali iudi C(apita). LXXXXVI De statu mu(n)
c(i)o. n(atur)a hu(m)ana total(ite)r i(n)di post iudicium
nerat(i)o et corrupt(i)o, o(po)r(tet) q(uod) et(iam) motus celi cesset. Et p(ro)p(ter) d(icitu)r A
et corrupt(i)onis status. Et h(oc) dicit ap(ostol)us, Ro. VIII, q(uod) ip(s)a c(re)a
ruptibiles eru(n)t a tota c(re)atura cor(porea) tolletur g(e)n(erati)onis
statui hom(inum) qui tu(n)c eru(n)t. Et quia tu(n)c homi(n)es incor
poc. X, q(uod) t(em)pu(s) amp(lius) no(n) erit. Non d(ebet) aut(em) i(m)possib(i)le vi
tivo p(ri)nci(pi)o incli(n)entur ad motu(m), sed d(icitu)r na(tura)l(is) inqua(n)tu(m) h(abe)t i(n)
tis me sedebitis sup(er) se(des) iud(icantes) XII trib(us) Isr(ae)l, q(ue) promis
ature corp(or)ee c(on)ven(ien)s e(st) ut status i(m)mutetur ut c(on)gruat
b(us) ex motu celi ca(usa)tur. Ad h(oc) (i)g(itur) q(uod) in inf(er)iorib(us) cesset ge
oru(m) Dei. G(e)n(er)at(i)o aut(em) et corru(m)pt(i)o in inf(er)iorib(us) corp(or)i
tura lib(er)ab(itu)r a servitute corrupt(i)onis in lib(er)tate(m) gl(or)ie fili
ral(is) sic(ut) motus graviu(m) et leviu(m), ut ab aliquo int(er)iori ac
fiet, s(e)c(un)d(um) q(uod) om(ne)s si(mu)l resurgent. Om(n)is aut(em) ret(ri)but(i)o q(ua)
(i)g(itur) celu(m) sic(ut) ea q(uae) a vo(lunta)te move(n)
deri q(uod) motus celi cesset. Non enim motus celi sic e(st) natu
tur. Voluntas a(utem) movet p(ro)p(ter) fine(m). Finis aut(em) motus ce
illi(us) motus e(st) aliquis intell(e)ctus ut in tertio e(st) o(ste)nsu(m). Move(tur)
sua n(atur)a aptitudine(m) ad talem motu(m), p(ri)ncipiu(m) aute(m)
motus sit, ut reducatur s(e)c(un)d(um) ubi de po(tentia) in actu(m): q(uia) h(e)c
li no(n) pot(est) e(ss)e ip(su)m mov(er)i, motus, enim, cu(m) s(em)p(er) in aliud te(n)dat,
ei iudiciu(m) facere, q(uia) fili(us) ho(min)is est. Op(or)tet aut(em) iudi
sio et(iam) ad illos o(ste)nditur qui ap(osto)lor(um) vestigia imitant(ur).
om(ne)s possint vid(er)e tam boni q(uam) mali. Visio aut(em) d(ivin)i
nebit. Sic et(iam) intell(igitu)r q(uod) d(icitu)r Iob XIIII, homo c(u)m dormierit,
dammo(do) p(ro)p(ter) ho(m)i(n)em ut i(n) tertio e(st) o(ste)nsum, tu(n)c et(iam) totius cre
no(n) h(abe)t r(ati)o(ne)m ultimi finis. Nec pot(est) dici q(uod) finis celestis
finale iudiciu(m) erit de p(re)mio v(e)l pena visib(i)l(ite)r aga
aut(em) illi(us) motus e(st) aliq(ui)s int: cancellato.
forma ho(min)is, s(cilicet) a(n)i(m)a r(ati)onal(is), immed(iat)e c(re)atur a D(e)o, ut in secundo e(st) o(ste)n
Scrittura di modulo ingrandito, dall’aspetto piuttosto rotondeggiante, riduzione della spezzettatura dei tratti.
Uso frequente della linea come segno abbreviativo.
Uso della e crestata, simile ad un epsilon.
Con accento sulla e.
La -s finale di relictis, al pari della -s finale di surgens allo stesso rigo, illis a r. 9, disci|p(u)los a r. 12, manducatis a r. 13, bi|bitis e respondens a r. 14, illos a r. 15 e iustos a r. 17, è posta in esponente.
sed q(ui) male habent. Non veni vo
peccatorib(us) manducatis et bi
Con accento sulla n.