239r: Vat.gr.1635 — Si noti la concordanza
- Resource type:
- Annotation
- Manuscript:
- Vat.gr.1635
- Annotation text:
Si noti la concordanza della scrittura con le scritture coeve di carattere documentario.
- Section:
- 1r-284v Iohannes Climacus: Scala paradisi. Gradus I-XIII cum commentario
Altre annotazioni in questo foglio
Evidente è la presenza di forti elementi della scrittura di Reggio: tra cui l’alternanza di modulo tra lettere più strette e letter più larghe e la forte percentuale di lettere maiuscole.
Rispetto allo stile di Reggio, si noti invece l’influenza della scrittura documentaria nelle ricorrenti legature e abbreviazioni. Svolazzi e ingrandimenti di lettere nell’ultimo rigo del foglio.
πρὸς θυμὸν κινούμενον μετὰ ὀδόντων πατάγου· καὶ τὴν τροφὴν
τῆς ψυχῆς οὐ μόνον τρίβοντα καὶ λεαίνοντα. ἀλλὰ καὶ παντελῶς
ἀφανίζοντα· ῥοπὴ δέ ἐστι, κίνησίς τις ἀκράτητος φερομένη
καὶ μετὰ πλείστης σοφοδρότητος· οὐδόλως ἐφ᾿ ἑαυτῆ στῆναι δυ
ναμένη μετὰ τὴν ἀρχὴν τῆς φορᾶς. ἕως ἂν τινὶ προσεγγίσειε
τῶ δυναμένω παῦσαι αὐτήν· καὶ τὸ ἐφεξῆς δὲ τὴν τοχυ
τάτην κίνησιν τοῦ θυμοῦ ὑπεμφαίνει καὶ τὸν ἀγρὸν τῆς
καρδίας τὸν μυρίοις εἴδεσι φυτῶν κομῶντα· ὃν δὴ ταχέως
ὁ θυμὸς κατεμπίπρησί τε καὶ ἀπολλύει· ἔστι γὰρ ὁ θυμὸς,
θηρίον ἢ πῦρ εὐκόλως ἐκπηδῶν καὶ δια τοῦτο μυρίων
θηριγκίων περιφραγμάτων χρεία ἡμῖν πρὸς τὸ περιτεμέσθαι
αὐτοῦ· ἔστι γὰρ πῦρ ὄντως θυμὸς καὶ ζάλη μεγάλη· καὶ ἐκ ἂν
μέρος τί τοῦ ὅλου σώματος ταύτη ἂν τὴν βίαν ἀνάσχοιτο·
ὅθεν ὥσπερ ἔκτινων λίθων τῶν ὀστῶν ὠκ οδόμησεν ὁ Θ(εὸ)ς
ὥσπέρ τι ἔρεισμα τούτω ὑποτιθεὶς· ὥστε μὴ διαρρήξαντες
ποτε μὴ δὲ διατεμόντα ἐυκόλως τὸ πᾶν λυναίνεσθαι· οὐχ᾿ οὕ
τω λέων τὰ σπλάγχνα διασπαρέξαι δύναται τὰ ἡμέτερα,
ὡς θυμὸς τοῖς σιδηροῖς ὄνυξι διημεκῶς ἐγκαθήμενος, ἀ
πόλλυσιν ἅπαντα· οὐ γὰρ δὴ τῶ σώματι λυμαίνεται μόνη,
ἀλλὰ καὶ ἀυτὴν τῆς ψυχῆς διαφθείρει τὴν ὑγίειαν· ἀλλ᾿οὐ
δὲ τοῦτο ἡμᾶς λανθάνειν χρή· οἱ πονηροὶ γὰρ καὶ βάσκανοι
δαίμονες ἔν τινι καιρῶ ὑποστέλλουσιν ἑαυτοὺς καὶ ὑποβιβα
ζουσιν· ἵν᾿ ὢς μικροτάτων τῶν μεγάλων παθῶν ἡμεῖς ἀ
μελήσαντες, ἀνίατα λοιπὸν νοσήσωμεν· καὶ αὐθεράπευτα·
ὥσπερ δὲ λίθος σκληρός τις ὀξύγωνος ἐν ἑτέροις λίθοις συγκρουό
μενός τε καὶ συρρηγνύμενος, ἅπασαν ῥαδίως τὴν ὀξεῖαν
καὶ σκληρὰν αὐτοῦ διάπλασιν διαθρύπτεται καὶ στρογγυλοδής
τις αἴφνης ἀποκαθίσταται, οὕτω καὶ ψυχὴ ὀξεῖα τίς καὶ ἀπότο
μος, πλήθει σκληρῶν ἀνδρῶν συνδιάγουσα, τῶν δύο τὸ ἕτερη
ὑπενέγκοι ἄν· ἢ διὰ τῆς ὑπομονῆς καρτερίας τὸ οἰκεῖον