148r: Vat.gr.1899.pt.1 — La scrittura, che Wilson
- Resource type:
- Annotation
- Manuscript:
- Vat.gr.1899.pt.1
- Annotation text:
La scrittura, che Wilson esita a definire stile, è caratterizzata dall’ingrandimento del modulo di alcune lettere, in particolare gamma e beta, che presentano forma maiuscola e tratti fortemente ricurvi. Non si tratta di un vero e proprio stile perché non presenta caratteri definiti e costanti: infatti le due lettere ricorrono anche in altre forme grafiche dell’epoca.
- Section:
- 83r-184r Aristides, Publius Aelius: Ad Platonem pro quattuor viris cum scholiis
Altre annotazioni in questo foglio
Si noti l'epsilon di forma simile ad omega.
Si noti il beta a forma di cuore.
Il gamma è maiuscolo con il tratto trasversale sinuoso.
Il tau sovrasta le altre lettere.
κ͞δ τοῦ πλεονεκτεῖν: ἐπειδὲ ὡς πλεονέκτας αὐτοὺς λοιδωρεῖ· εὐκαίρως ἀπε
λύσατο τὴν αἰτίαν: κ͞ε τὰς ἄνω προσθήκας: τὰς δηλούσα
αὐτοῖς μὲν κατορθώσασθαι τι· πλάτωνι δὲ οὐδέν:-
óμεθα πάντως δ’ οὐκ ἄπειροι συν
θηκῶν ἡμεῖς· μήτε σὺ μέμνησο πρὸς
ἡμᾶς περὶ συμφορῶν οὔθ’ ἡμεῖς
πρὸς σὲ τούτω χρησόμεθα· ὡς
οὐκ ἔστι μέσον οὐδὲν· ἀλλ’ ἢ καὶ ἡμᾶς
μετὰ σοῦ τούτοις ἑαλωκέναι δεῖ
ἢ καὶ σὲ καὶ ἡμᾶς ἀθώους ἀφι
έναι καὶ ἀποχρῆν· ἅ τινες τῶν
ἄλλων ἐξήμαρτον εἰς ἡμᾶς· Ταῦ
τ’ εἰπόντας ἂν αὐτοὺς οἶμαι ῥαδίως
πάλιν πορεύεσθαι παρὰ τοὺς πλείονας
εἰ δὴ κἀκείνους μετὰ τῶν πλειόνων
κεῖσθαι δοκεῖν ὥσπερ ἔγωγε
οὐκ οἶμαι· ἐγὼ μὲν οὖν ἥδιστ’ ἂν ἀμ
φοτέρων ἀποψηφιζοίμην· εἰ δέ τις
ἄλλως γιγνώσκει θρασυκάρ
διον ἄν τινα αὐτὸν φαῖεν οἱ ποιηταί· φέρε
δὴ καὶ τὰ παραδείγματα αὐτοῦ σκε
ψώμεθα. οὐκοῦν οἵ γε ἀγαθοὶ φησὶν
ἡνίοχοι κατ’ ἀρχὰς μὲν οὐκ ἐκπί
πτουσι τῶν σκευγῶν· ἐπειδὰν δὲ
θεραπεύσωσι τοὺς ἵππους· καὶ
αὐτοὶ γένωνται ἀμείνους ἡνίοχοι
τότ’ ἐκπίπτουσι καὶ ἔτ’ ἄνω που
τὸν εἰς τὸν περικλέα· ὄνων γοῦν
φησὶν ἐπιμελητὴς· καὶ ἵππων
καὶ βοῶν τοιοῦτος ὢν κακὸς ἂν
γ̅ ἀποψηφιζοίμην: ὥσπερ δικαστὴς αὐτῶν γίνεται πλάτωνος
καὶ τῶν ἀνδρῶν: δ̅ φέρε δὴ καὶ τὰ παραδείγματα:
πρόσκειται αὐτῶ ἀνασκευᾶσαι τὰπαραδείγματα· οἷς παρα
βάλλει τοὺς ἄνδρας· ἐντεῦθεν δὲ πλάτωνος τὰ ῥητά:
ε̅ τότ’ ἐκπίπτουσι: ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐκπίπτουσιν· αἱ γὰρ
δύο ἀρνήσεις μίαν κατάθεσιν ποιοῦσιν· ἀλλ᾿ ἐ
ξ ἀρχῆς ἐκπίπτουσι· πρὶν παιδεύουσι:-
κ͞β ἢ μηδ᾿ ἕτερα ὁμολογεῖς: μήτε τὰς νίκας μήτε τὰς συμφορὰς: κ͞γ
οὐ δίκαιος ἦσθα μᾶλλον: ἐμφαίνει πάλιν ὡς μείζονα ἔ
χουσιν ἀθηναῖοι τὰ κατορθώματα τῶν ἁμαρτημάτων:
βῆναι· ἐγὼ μὲν οἶμαι ταῦτα· οὐκοῦν
ὅτ’ ἀμφότερ’ ἂν φαίης ἐθέλειν μᾶ
λλον ἢ μηδέτερα ὁμολογεῖς, καὶ
τοῖς πεπολιτευμένοις ἡμῖν ἅπαντα
ἃ προσήκει προσεῖναι καὶ μει
ζόνως τὰ πρὸς εὐδοξίαν τῆ πόλει
τῆς αἰτίας εἶναι. πῶς οὖν οὐ
δίκαιος ἦσθα μᾶλλον ἐπαινεῖν
ἢ ψέγειν· εἰ γὰρ αὐτοῖς τοῖς ἡμαρ
τηκόσιν εἰς ἡμᾶς τὰ καλῶς βου
λευθέντα καὶ πραχθέντα πλεί
ονός ἐστι λόγου· καί τις ἂν οὐκ ἀλό
γως ταῦτα ἐκείνοις παρείη· πῶς
οὐχ ἡμᾶς γε δίκαιον ἀφεῖσθαι
πάσης αἰτίας· οἷς τῶν μὲν
ἐγκλημάτων οὐδ’ ὁτιοῦν δή που
μέτεστι· τῶν δὲ εἰς ἔπαινον
ἡκόντων ἂν τἀληθῆ λέγειν ἐθέ
λης τὸ πλεῖστον· ἡμεῖς τοίνυν
πόλλ’ ἂν ἔχοντες ἡμᾶς αὐτοὺς
σεμνῦναι παραλείπομεν. ἀλλ’ ἵ
να εἰδῆς ὅσον ἡμῖν ἐπιεικείας
περίεστι καὶ ὅσον πανταχῆ τοῦ
πλεονεκτεῖν ἐθέλειν ἀπέχομεν
ἔστω τὸ πᾶν κοινὸν ἀφαίρει
πάσας εἰ βούλει τὰς ἄνω προσ
θήκας· ἐπεὶ τοῖς ἴσοις καταλυ
κ̅ς̅ οὐκ ἄπειροι συνθηκῶν: ἐπειδὴ ῥητόρων ἐστὶ τὸ γράφειν
συνθήκας καὶ ψηφίσματα· καὶ τὰ τοιαῦτα ῥήτορες καὶ οἱ
περὶ μιλτιάδην· διὰ τοῦτο εἴπεν οὐκ ἀπειροι συνθήκων:
ἅ τινες τῶν ἄλλων: ἀθηναίους λέγει· καὶ τοὺς περὶ διονύσιον α̅·
πορεύεσθαι παρὰ τοὺς πλείονας: τοὺς νεκροὺς ἐπειδὴ τῶν ζώντων
πλείους εἰσίν: β̅ εἰ δὴ κἀκείνους: ἄλλον αὐτοῖς βούλεται
τόπον ἀποδοῦναι· ἢ τὸ ἠλύσιον· ἢ τὰς μακάρων νήσους:-
Lettere dal modulo grande, le cui forme si contrappongono a lettere di modulo più piccolo. Si noti l’omega di modulo ingrandito.