35v: Vat.gr.2050 — Grafia minuta e fluente

Other annotations on this folio

• L’alpha può avere anche la forma onciale.

• Il delta è a volte maiuscolo con tratto inferiore prolungato verso sinistra e tratto superiore ricurvo.

• Zeta a forma di 3 o di 2.

• ψ quasi sempre maiuscolo a forma di calice.

• L’epsilon e il sigma sono lunati, e talvolta includono il pi maiuscolo o minuscolo.

• Il rho aperto è legato a sinistra con alpha, ypsilon e talora epsilon, col corpo sviluppato e l’asta inferiore appena accennata. 

• Il kappa ha la forma maiuscola.

• Il tau ha l’asta sviluppata in altezza.

• Si noti la sovrapposizione di tau e epsilon in legatura.

• Gamma, delta, kappa e phi ad asta alta rompono il bilinearismo.

• Le abbreviazioni sono rare e ricorrono quasi sempre in fine rigo.

• La grafia dei titoli è una maiuscola costantinopolitana.

• L’apparato decorativo è realizzato con la tecnica en réserve: da una pyle policroma in rosso carminio emergono motivi floreali. Lo stile è un richiamo a quello fiorito (Blütenblattstil) in uso presso Costantinopoli.

  Le iniziali sono anch’esse carminiate, sottili, slanciate e realizzate secondo un classico stile ad intaglio, talvolta disegnate con un doppio contorno (cfr. O al f. 87v), strutturate a nastri o ad anelli di altezza equivalente a tre-cinque righe di testo.

• ἐρώτησις Ā ἀρχη τῶν κατ’ ἐπι

• τομῆ κεφαλαίων κ͞ε

• (α̅) Εἰ ἔξεστιν καὶ συμφέρει τινὶ ἑαυτῶ ἐπιτρέ

• πειν, καὶ ποιεῖν, ἢ λέγειν, ἃ νομίζει

• καλὰ, ἄνευ τῆς μαρτυρίας τῶν θει

• ων γραφῶν:- ἀποκρισις:-

• Τοῦ κ(υρίο)υ ἡμῶν ἰ(ησο)ῦ χ(ριστο)ῦ λέγοντος· περὶ μὲν τοῦ

• ἁγίου πν(εύματο)ς  τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ὅτι αὐ

• τὸ ὑμᾶς ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν ἀλήθειαν·

• οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀ

• κούση λαλήσει· περὶ δὲ ἑαυτοῦ, οὐ δύ

• ναται ὁ υἱὸς ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν·

• καὶ πάλιν· ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλά

• λησα, ἀλλ’ ὁ πέμψας με π(ατ)ὴρ, αὐτός μοι

• ἐντολὴν δέδωκε· τί εἴπω, καὶ τί λα

• λήσω· καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ

• αἰώνιός ἐστιν· ἃ, οὖν ἐγὼ λαλῶ, κα

• θὼς εἴρηκέ μοι ὁ π(ατ)ὴρ, οὕτω λαλῶ·

• τίς ἂν εἰς τοσαύτην μανίαν ἐξέλθοι,

• ὥστε ἀφ’ ἑαυτοῦ τολμῆσαί τι καὶ μέχρις

• ἐννοίας λαλεῖν· ὃς, ὁδηγοῦ μὲν τοῦ

• ἀγαθοῦ καὶ ἁγίου πν(εύματο)ς χρείαν ἔχει, ἵνα 

• κατευθυνθῆ εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας,

• κατά τε νοῦν καὶ λόγον, καὶ πρᾶξιν· τυ

• φλὸς δὲ καὶ ἐν σκότει διάγει ἄνευ τοῦ ἡ

• λίου τῆς δικαιοσύνης, αὐτοῦ τοῦ κ(υρίο)υ ἡμῶν

• οἰκείαν πάλιν ὁλοκληρίαν διὰ τῆς

• μετανοίας ἐπανελθεῖν· οὔτε οὖν

• φευκτέον πάντη τὴν τέχνην, οὔτε

• ἐ παὐτῆς πάσας τὰς ἐλπίδας ἔχειν

• ἀκόλουθον· ἀλλ’ ὡς κεχρήμεθα μὲν

• τῆ γεωργικῆ, αἰτούμεθα δὲ παρὰ

• τοῦ θ(εο)ῦ τοὺς καρπούς· καὶ τῶ κυβερ

• νίτη μὲν τὸ πηδάλιον ἐπιτρέπωμεν·

• τῶ δὲ θ(ε)ῶ προσευχόμεθα ἐκ τοῦ πελά

• γους ἀποσωθῆναι, οὕτω καὶ ἰατρὸν εἰ

• σάγοντες ὅτε λόγος συγχωρεῖ. τῆς πρὸς

• θ(εὸ)ν ἐλπίδος οὐκ ἀφιστάμεθα· ἐμοὶ δὲ

• καὶ πρὸς ἐγκράτειαν, οὐ μικρὸν συντε

• λεῖν ἡ τέχνη φαίνεται· ὁρῶ γὰρ ὅτι καὶ

• τρυφὰς ἀποκόπτει, καὶ πλησμονὴν

• διαβάλλει· καὶ ποικιλίαν διαίτης· καὶ

• περίεργον ἀρτυμάτων ἐπίνοιαν,

• ὡς ἀσύμφορον ἀποπέμπεται· καὶ

• τὸ σύμπαν, τὴν ἔνδειαν μ(ητέ)ρα ὑγείας

• ἀποκαλεῖ· ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο, οὐ

• κ ἄχρηστος ἡμῖν ἡ παρ αὐτῆς συμβουλή·

• εἴτε οὖν χρώμεθά ποτε τοῖς τῆς ἰα

• τρικῆς παραγγέλμασιν· εἴτε πα

• ραιτούμεθα κατά τινα τῶν προα

• ποδεδομένων λόγων, ὁ σκοπὸς τῆς

• πρὸς θ(εὸ)ν εὐαρεστήσεως σωζέσθω· καὶ

• ἡ ὀφέλεια τῆς ψυχ(ῆς) οἰκονομείσθω · καὶ τὸ

• πρόσταγμα τοῦ ἀποστόλ(ου) πληρούσθω εἰπόντος·

• εἴτε οὖν ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, εἴτε τι

• ποιεῖτε· πάντα εἰς δόξαν θ(εο)ῦ ποιεῖτε: -

• τέλος τῶν κατὰ πλᾶτος κεφαλαίων +