102r: Vat.gr.1 — Minuscola antica rotonda di
- Resource type:
- Annotation
- Manuscript:
- Vat.gr.1
- Annotation text:
Minuscola antica rotonda di modulo piccolo con influssi corsiveggianti, caratterizzata da una tendenza alla variatio per quanto riguarda il rapporto larghezza-altezza e il grado di calligrafismo. Infatti pur essendo di solito piuttosto schiacciata, presenta a volte forme più sviluppate in altezza o addirittura oblunghe.
- Section:
- 1r-138v Plato: Leges
Other annotations on this folio
L’estremità superiore delle aste mostra la forma a clava.
I tratti inferiori, ad esempio il gamma, presentano un ispessimento della forma.
Sono frequenti le maiuscole di alpha e lambda e compaiono anche epsilon, ny e sigma.
Legatura ατ.
Legature εσ ed ευ.
Legatura αξ e απ.
Legatura εξ: in questo caso la lettera csi si sviluppa a partire dal tratto mediano della lettera epsilon.
Legatura ει.
Legatura ην.
Legatura εχ.
Legatura υσ.
Legatura εν.
Legatura εσ.
Legatura υν.
τέρου ἰδεῖν αἰσχρὸν καὶ θεομισές· ἔοικεν δὲ νέωι παντὶ,
τῆι πατρίδι πρὸς πολεμίους βοηθεῖν· τοῦτον δὲ μετὰ τῶν ἄλλων
ζημιῶν, ἐκτίνειν καὶ τῆι βλάβηι τὴν βλάβην· πρὸς γὰρ ταῖς
αὑτοῦ στρατείαις, καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀδυνατοῦντος στρατευέσθω. καὶ
τὰς ὑπὲρ ἐκείνου πολεμικὰς ταττέσθω τάξει· ἢ μὴ δρῶν ταῦ
τα, ὑπόδικος τῶι ἐθέλοντι τῆς ἀστρατείας γιγνέσθω κατὰ
νόμον · τὴν δὲ δὴ τῆς βλάβης ἀξίαν, εἴτε διπλῆν εἴτε τριπλῆν
εἴτε καὶ τετραπλασίαν, οἱ καταψηφισάμενοι δικασταὶ τατ
τόντων · ἐὰν δὲ ὁμόγονος ὁμόγονον τὸν αὐτὸν τρόπον τούτωι,
τρώσηι, τοὺς γεννήτας καὶ τοὺς συγγενεῖς μέχρι ἀνεψιῶν παί
δων πρὸς γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν, γυναῖκάς τε καὶ ἄνδρας συ
νελθόντας κρίναντας, παραδιδόναι τιμᾶν τοῖς γεννήσα
σι κατὰ φύσιν· ἐὰν δὲ ἀμφισβητήσιμος ἡ τίμησις γί
γνηται, τοὺς πρὸς ἀνδρῶν εἶναι τιμῶντας κυρίους· ἐὰν δὲ
ἀδυνατῶσιν αὐτοί, τοῖς νομοφύλαξιν τελευτῶντας ἐπιτρέ
πειν· ἐκγόνοις δὲ πρὸς γονέας εἶναι τῶν τοιούτων τραυμάτων,
δικαστὰς μὲν, τοὺς ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη γεγονότας ἐπάναγκες,
οἷς ἂν παῖδες μὴ ποιητοί· ἀληθινοὶ δέ, ὦσιν· ἂν δέ τις ὄφληι,
τιμᾶν εἰ τεθνάναι χρὴ τὸν τοιοῦτον, εἴτε τι μεῖζον ἕτερον τούτου
πάσχειν· ἢ καὶ μὴ πολλῶι σμικρότερον· καὶ τῶν ξυγγενῶν
τοῦ δράσαντος, μηδένα δικάζειν· μηδ’ ἐὰν γεγονὼς ἦι
τὸν χρόνον ὅσον ὁ νόμος εἴρηκεν· δοῦλος δ’ ἐάν τις ἐλεύ
θερον ὀργῆι τρώσηι, παραδότω τὸν δοῦλον ὁ κεκτημένος
τῶι τρωθέντι· χρῆσθαι, ὅ τι ἂν ἐθέληι· ἐὰν δὲ μὴ παραδι
δῶι, αὐτὸς τὴν βλάβην ἐξιάσθω· ἐὰν δὲ ἐκ συνθήκης αἰ
τιᾶται τοῦ δούλου καὶ τοῦ τρωθέντος, μηχανὴν εἶναί τις τὸ
γεγονός ἀμφισβητησάτω· ἐὰν δὲ μὴ ἕληι, τριπλασίαν
ἐκτεισάτω τὴν βλάβην· ἑλὼν δέ, ἀνδραποδισμοῦ ὑπόδι
κον ἐχέτω τὸν τεχνάζοντα μετὰ τοῦ δούλου· ὃς δ’ ἂν ἄκων
ἄλλος ἄλλον τρώσηι, τὸ βλάβος ἁπλοῦν ἀποτινέτω· τύχης
γὰρ, νομοθέτης οὐδεὶς ἱκανὸς ἄρχειν· δικασταὶ δὲ ὄντων,
οἵπερ τοῖς ἐκγόνοις πρὸς τοὺς γεννήτορας ἐρρήθησαν.
καὶ τιμώντων τὴν ἀξίαν τῆς βλάβης: βία μὲν δὴ, πάν
θ’ ἡμῖν τὰ προειρημένα πάθη· βίαιον δὲ, καὶ τὸ τῆς αἰκίας
πᾶν γένος· ὧδε οὖν χρὴ περὶ τῶν τοιούτων, πάντα ἄνδρα καὶ
παῖδα καὶ γυναῖκα ἀεὶ διανοεῖσθαι· τὸ πρεσβύτερον· ὡς οὐ
σμικρῶι τοῦ νεωτέρου ἐστὶ πρεσβευόμενον, ἔν τε θεοῖσι, καὶ
ἐν ἀνθρώποις τοῖς μέλλουσι σώζεσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν·
αἰκίαν οὖν περὶ πρεσβύτερον ἐν πόλει γενομένην ὑπὸ νεω