36r: Vat.gr.2050 — Oυ a forma di

Other annotations on this folio

• Accento prima dello spirito dolce.

• τοῦ κ(υρίο)υ λέγοντος· καταβέβηκα ἐκ τοῦ 

• οὐ(ρα)νοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν,

• ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με π(ατ)ρ(ό)ς:- ἐρώτησις

• Β̅ Τοῦ κ(υρίο)υ προστάσσοντος, ἐάν τίς σε ἀγγαρεύ

• ση μίλιον ἓν, ὕπαγε μετ’ αὐτοῦ δύο· καὶ

• τοῦ ἀποστόλου διδάσκοντος· ὑποτάσ

• σεσθε ἀλλήλοις ἐν φόβω χ(ριστο)ῦ· εἰ δεῖ παν

• τὶ καὶ ὁτι δήποτε ἐπιτάσσοντι ὑ

• πακούειν:- ἀπόκρισις +

• Tῶν μὲν ἐπιτασσόντων ἡ διαφορὰ, οὐ

• δὲν ὀφείλει παραβλάπτειν τὴν ὑπα

• κοὴν τῶν ἐπιτασσομένων· οὐδὲ γὰρ

• ὁ  μωυσῆς παρήκουσε τοῦ ἰώθωρ

• ἀγαθὰ συμβουλεύσαντος· τῶν δὲ ἐ

• πιταγμάτων διαφορᾶς οὐκ ὀλίγης οὔ

• σης· τὰ μὲν γὰρ ἐναντίως ἔχει πρὸς

• τὴν ἐντολὴν τοῦ θ(εο)ῦ. τὰ δέ ἐστιν ἤ

• τοι παραφθείροντα αὐτήν· ἢ μολύ

• νοντα πολλαχῶς, τῆ ἐπιμιξία τοῦ

• κεκολυμένου· τὰ δὲ συνεμπίπτει

• τῆ ἐντολῆ· τὰ δὲ κὰν μὴ συνεμπίπ

• τει κατὰ τὸ προφανὲς, ἀλλὰ συμβάλ

• λεται· καὶ οἱονεὶ, βοήθειά τίς ἐστι τῆς

• ἐντολῆς· ἀναγκαῖον οὖν ἐστι μεμνεῖ

• σθαι τοῦ ἀποστόλου εἰπόντος· προφη

• τείας μὴ ἐξουδενεῖτε· πάντα δοκι

• μάζοντες, τὸ καλὸν κατέχετε· ἀπὸ

• παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε·

• καὶ πάλιν· λογισμοὺς καθαιροῦντες· καὶ

• πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς

• γνώσεως τοῦ θ(εο)ῦ· καὶ αἰχμαλωτί

• ἰ(ησο)ῦ χ(ριστο)ῦ, τοῦ φωτίζοντος ὥσπερ ἀκτῖσι ταῖς

• ἑαυτοῦ ἐντολαῖς· ἡ γὰρ ἐντολὴ φὴ(σι) κ(υρίο)υ,

• τηλαυγὴς φωτίζουσα ὀφθαλμούς·

• ἐπειδὴ δὲ τῶν ἐν ἡμῖν στρεφομένων 

• πραγμάτων ἢ ῥημάτων· τὰ μέν ἐστιν

• ὑπὸ τῆς ἐντολῆς τοῦ κ(υρίο)υ, ἐν τῆ ἁγία γρα

• φῆ διεσταλμένα, τὰ δὲ σεσιωπημένα·

• περὶ μὲν τῶν γεγραμμένων, οὐ δὲ μία

• ἐξουσία δέδωται καθόλου οὐδενὶ, οὔ

• τε ποιῆσαί τι τῶν κεκολυμένων, οὔτε

• παραλήψαι τῶν προστεταγμένων· τοῦ

• κ(υρίο)υ ἅπαξ παραγγείλαντος καὶ εἰπόντος·

• φυλάξε τὸ ῥῆμα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι 

• σήμερον· οὐ προσθήσεις ἐπ αὐτὸ καὶ οὐ

• κ ἀφελεῖς ἀπ αυτοῦ· φοβερὰ γάρ ἐκδο

• χὴ κρίσεως, καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν

• μέλλοντος τοὺς τοιοῦτόν τι τολμόντας·

• περὶ δὲ τῶν σεσιωπημένων, κανόνα

• ἡμῖν ἐξέθετο, ὁ ἀπόστολος παῦλος εἰπών·

• πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συν

• φέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάν

• τα οἰκοδομεῖ· μὴδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζη

• τείτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος·

• ὥστε παντὶ λόγω ἐπάναγκες, ἠ τῶ θ(ε)ῶ

• λόγω ὑποτάσσεσθαι κατ᾿ἐντολὴν αὐτοῦ·

• ἢ ἄλλοις διὰ τὴν ἐντολὴν αὐτοῦ· γέγρα

• πται γάρ· ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις

• ἐν φόβω χ(ριστο)ῦ· καὶ ὁ κ(ύριό)ς φη(σιν)· ὁ θέλων ἐν ὑ

• μῖν εἶναι μέγας, ἔστω πάντων δοῦλος·

• ἀπηλλοτριωμένος δηλονότι τῶν ἰδίων

• θελημάτων, κατὰ μίμησιν αὐτοῦ